مطالب شما در اینترنت خوانده نمی شوند، مرور می شوند

reading-on-web

مطالب شما در اینترنت خوانده نمی شوند، مرور می شوند

1280 853 سجاد بهجتی

عنوان مطلب را درست خوانده اید، مطالبی که با تلاش زیاد نوشته می شوند و خوانده نمی شوند، شاید همین مطلب هم کامل خوانده نشود و صرفا مرور شود . یک مرور کلی بر اساس انتخاب شما، مروری که من در آن نقش ای نداشته و ندارم . در لابه لای ورق زدن کلیک آنرا دیده اید، کمی توقف کرده و با یک مرور کلی به سراغ مطلب بعدی می روید، شاید مرورتان در حد خواندن همین چند جمله ابتدایی باشد، شاید از هر پاراگراف چند کلمه، شاید هم صرفا انتهای آنرا بخوانید .

چرا ؟ برای اینکه زمان شما محدود است و تمام اطرافتان را محتوا احاطه کرده است، محتواهایی که گاها با عناوینی جذاب شما را جذب کرده و بعد فهمیده اید بوی کبابی که به مشامتان رسیده کباب نبوده و خر داغ می کرده اند . محتواهایی که برای درک مشترک اسم آنرا “محتوای محترم نما” میگذارم، آنچه که در ابتدا محترم و با شخصیت خود را نشان می دهد و تا نزدیکتر می شوید چهره ی واقعی خود را نشان می دهد، این محتوا گاهی در لباس تبلیغات چشمک زن کنار سایت های خبری ظاهر می شود و گاهی در ایمیل و اخیرا هم که در وایبر کاری کرده است که دیگر پیغام های دریافتی در لابه لای این پیام های محترم نما مدفون شده اند .

این یکی از دلایلی است که ما مطالب را نمیخوانیم، یکی دیگر از دلایل جالب انگیزناک این است که گشتن و رفاقت کردن با شبکه های اجتماعی ما را صاحب اخلاق مروری کرده است، در فیس بوک پست های زیادی میبینیم و به سرعت اسکرول میکنیم، گاهی سرعت را کم کرده یک مرور کلی و دوباره سرعت میگیریم، در اینستاگرام چطور؟ در وایبر و تلگرام و سایر دوستان چطور؟ وقتی کمی دقت کنید متوجه اخلاق مروری خود در شبکه های اجتماعی میشوید . هر روز حجم زیادی از محتواهای متنوع را در شبکه های اجتماعی مختلف مرور میکنیم، بدون آنکه در موضوعی عمیق شده و فکر کنیم، برای آن زمان بگذاریم و بخشی را برای خود یادداشت برداری کنیم.

یکی دیگر ار دلایل اینکه مرورگرا شده ایم این است که میخواهیم انتخاب کنیم، مطلب خوبی را از میان صدها مطلب سوا کرده و کامل آنرا بررسی و سپس بخوانیم. یک مرور کلی میکنیم و با نگاهی کلی میگوییم چیز خاصی نداشت و به سراغ مطلب بعدی میرویم و این سیکل ادامه دارد و معمولا هم به مطلب خاصی ختم نمی شود .

دلیل دیگری که جا دارد خیلی راجع به آن حرف بزنیم، من بنویسم و شما بخوانید موضوعی است که من اسم آنرا “ترس از اسکرول” یا “اسکرول ترسی” می گذارم، یعنی مخاطب به مطلب شما مراجعه میکند، نگاهی به اسکرول کرده و تب و لرز میکند، هرچقدر اسکرول بیشتر باشد میزان تب و لرز هم بیشتر است، این می شود که مخاطب سعی میکند بصورت نامحسوسی مرورگرا شود و بجای خواننده مطلب شما، مرور کننده ی آن باقی بماند.

با مرور شدن ها بسوزیم و بسازیم؟

سوختنش را موافق نیستم اما ساختنش خوب است، از آخر یعنی اسکرول ترسی شروع کنیم، راه چاره چیست؟ گاهی اوقات مخاطب از توهم طولانی بودن مطلب ترسیده است و شما مطلب بلندی منتشر نکرده اید، انتهای مطلب شما نظرات زیادی از کاربران قرار گرفته که مطلب رو بصورت غیر طبیعی بلند نشان می دهد یا اینکه مطالب مشابه را به کاربر معرفی کرده اید که باز هم بجای ابرو برداشتن سراغ چشم و کور کردن آن رفته اید. در اینگونه موارد میتوانید تا زمانی که کاربر به انتهای مطلب نرسیده است نظرات و سایر بلندنما ها را به ایشان نمایش ندهید. ظاهرا از نظر فنی استفاده از تکنیک های ایجکس اینکار را برای شما آسان میکند، مورد دیگری که در مخاطب توهم بلندپنداری ایجاد میکند استفاده از تصاویر در مطلب است، مخوصا اگر این تصاویر عمودی باشند این توهم قوی و قوی تر خواهد شد . پس بهتر است وقتی مطلبی درج میکنیم مخاطب بلافاصله پس از مراجعه به صفحه اسکرولی که میبیند تنها و تنها مربوط به طول مطلب باشد و نه موضوعات دیگری که ارتباط مستقیمی با مطلب ندارند.

ببخشید چند دقیقه میتونم وقت شما را بگیرم؟

چند دقیقه؟ بله چند دقیقه ی آن مهم است، قرار است مخاطب برای مطالعه مطلب شما چقدر زمان صرف کند؟ یکی از تکنیک هایی که من خودم طرفدار آن هستم استفاده از تایمری است برای اینکه بصورت شفاف بگوید ببخشید میتونم هفت دقیقه وقت شما را بگیرم؟ در این حالت مخاطب تکلیفش مشخص است یا هفت دقیقه زمان دارد یا خیر، اگر دارد که به سراغ مطلب می آید و اگر ندارد مطالب دیگری را انتخاب میکند . سایتی را میشناسم که این ایده را مبتکرانه اجرا کرده است، هر زمان که اسکرول میکنید این زمان اعلامی هم تغییر میکند، و متوجه میشوید که مثلا دو دقیقه تا پایان مطلب زمان نیاز دارید. آدرس سایت را نمیدهم تا سرچ کوتاهی کنید و این نمونه را پیدا کرده و ده ها نمونه ی دیگر را نیز در همین زمینه ببینید. راه دیگری به نظرتان می رسد؟ راه دیگری که زمان کمک کند تا مخاطب ترس زده از اسکرول را نجات دهید .

تصاویر دو زیست

برای کمک به رهایی مخاطب از توهم اسکرول میتوانیم تصاویر مطلب را با سایز کوچک قرار دهیم و مخاطب متناسب با نیاز خود بر روی آنها کلیک کرده و بزرگ شده یا تصویر اصلی را ببیند. این راهکار میتواند یک گالری همراه در انتهای مقاله هم باشد .

تایمر مرور و تایمر مطالعه

یکی از راهکارهای من در آوردی برای رهایی از اسکرول ترسی، استفاده از دو تایمر است، یک تایمر برای مرور و تایمر دیگر برای مطالعه ی کامل. به این صورت که کاربر مثلا تایمر سرمه ای رنگی را مشاهده میکند که نوشته است سه دقیقه، یعنی برای مرور به سه دقیقه زمان نیاز دارید، از طرفی بخشی از نوشته را که به نوعی خلاصه ی کل مطلب است سرمه ای کرده اید تا آن سه دقیقه را با خواندن مطالب سرمه ای سپری کند . در بالای همان مطلب تایمر دیگری قرار داده اید که نوشته است ده دقیقه برای مطالعه کل مطلب، مشخص است که هر شخصی که طالب مطالعه کل مطلب باشد، به ده دقیقه زمان و تمرکز نیاز دارد.

مرور کنترل شده

آنچه که مشخص و روشن است این است که مخاطب مطالب را نمیخواند و مرور میکند، مرور کنترل نشده و بر اساس تصمیم و انتخاب شخصی، و این خوب نیست برای اینکه ممکن است بخشی از مطلب شما را مرور کند که حاوی اطلاعات کلی است و ارزش و اعتبار چندانی ندارد، پس بهتر است در ابتدا این واقعیت را که مطالب ما مرور میشوند بپذیریم و بعد از آن سعی کنیم کنترل این مرورها را در دست گرفته و ترجیحا مخاطب را خودمان هدایت کنیم برای مرور کردن. بسیاری از اوقات عنوان ها و زیرعنوان ها همین کار را با مخاطب میکنند، درصد زیادی از مخاطبین برای مرور کلی در ابتدا عنوان ها و زیرعنوان ها را می خوانند و بعد از آن تصمیم میگیرند که مرور خود را جزیی تر کرده یا به سراغ مطلب دیگری بروند، با این حساب لازم است بخش زیادی از این مسولیت را بر عهده عنوان ها و زیر عنوان ها بگذاریم و برای این اتفاق یعنی تدوین آنها هم زمان های بیشتری بگذاریم. تمام تلاش خود را بکارگیریم برای اینکه عنوان هایی جذاب و صد البته روشن بنویسیم، عنوان ها را با رابطه ای مشخص بهم مرتبط کنیم تا مخاطب طی مرور آنها یک کلیتی از مطلب را متوجه شده تا در صورت جذابیت خواندن مطلب را ادامه دهد .

مختصر و مفید

وقتی قرار است مطلب ما مرور شود می توانیم با زبان خوش تسلیم شده و خودمان بخشی برای مرور شوندگی قرار دهیم، مثلا بخشی بنام مختصر و مفید در ابتدای مطلبمان قرار دهیم و همه ی موضوعاتی را که در مطلب پوشش داده ایم بصورت کلی مطرح کنیم، با اینکار به مخاطب اجازه نمی دهیم خودش صفحه را بالا و پایین کند و از هر پاراگراف بخش های مختلف را ناخنک بزند.

پاراگراف های تحریک کننده

یکی از شیوه هایی که به شخصه طرفدار آن هستم، استفاده از پاراگراف های تحریک کننده است، پاراگراف هایی که به شیوه ای متفاوت در متن قرار میگیرند و جذاب ترین های متن تا به آنجا را تکرار میکنند، بطوری که کاربر با خواندن آن حس کند درمتن چیز مهمی بوده است که ممکن است از دست داده باشد، در این حالت تحریک شده، به بالا برمیگردد و متن را از بخش بالاتری میخواند. این تکنیک در روزنامه ها بسیار استفاده می شود.برای اینکه احتمال بیشتری بدهیم که پاراگراف مورد نظر خوانده می شود می توانیم رنگ پس زمینه ی آنرا عوض کرده و با فاصله ای مناسب در متن قرار دهیم.

امیدوارم این مطلب را بصورت کامل خوانده باشید یا حداقل بخش های خوبی از آنرا مرور کرده باشید. بطور کل باید درنظر داشته باشیم این روزها در فضای آنلاین متن ها خوانده نمیشوند، بلکه مرور میشوند، با این پذیرش بهتر است متن ها را طوری تنظیم کنیم که مرور کننده ی آن کلیتی خوب از مطلب کسب کند و اگر موضوع برایش جذابیت داشت به سراغ متن آمده و از بالا تا انتها را مطالعه کند.

سجاد تقی زاده بهجتی | ضمیمه کلیک روزنامه جام جم ( ۴ مرداد ۹۴ )

سجاد بهجتی

استراتژیست محتوا و کپی رایتر وقتی محتوایی به مخاطب ارائه میشه، تصمیم میگیره با شما خداحافظی (Goodbye) کنه یا اینکه خریدار (GoodBuy) محتوای شما باشه، یک کلمه رو به ارزش کلمه قبل خریداری کنه و تا پایان محتوا همراه شما باشه، یا … به نظر من ارائه محتوا و کپی رایتینگ تفاوت ۲ واژه Goodbye و GoodBuy است.

تمام مقالات توسط:سجاد بهجتی

دیدگاه خود را ثبت کنید

سجاد بهجتی

استراتژیست محتوا و کپی رایتر وقتی محتوایی به مخاطب ارائه میشه، تصمیم میگیره با شما خداحافظی (Goodbye) کنه یا اینکه خریدار (GoodBuy) محتوای شما باشه، یک کلمه رو به ارزش کلمه قبل خریداری کنه و تا پایان محتوا همراه شما باشه، یا … به نظر من ارائه محتوا و کپی رایتینگ تفاوت ۲ واژه Goodbye و GoodBuy است.

تمام مقالات توسط:سجاد بهجتی

مطالب شما در اینترنت خوانده نمی شوند، مرور می شوند

زمان مطالعه: 7 دقیقه